Gewoon doodzie

Mijn dochtertje was negen maanden toen zijn meningitis kreeg. Ik had haar gevoed en voor het middag slaapje in bed gelegd. Ze was al een paar dagen niet lekker en ik was heel alert op hersenvliesontsteking.

Voor de zekerheid naar het ziekenhuis

Mijn moeder kwam bij me op visite en ik haalde mijn dochtertje uit haar bedje. Ik heb nog nooit iemand zo zien schrikken als mijn moeder. Oh, zei ze, ze gaat dood. Hier schrok ik zo van dat ik gelijk de huisarts belde, deze kwam binnen een minuut. Ze onderzocht haar maar kon niets vinden, daarop belde ze met het ziekenhuis en deze vroegen mij voor de zekerheid even langs te komen.

Kinderarts stond al te wachten

Bij de eerste hulp stond de kinderarts ons al op te wachten en hij onderzocht haar meteen, echter mijn dochtertje was niet nekstijf, had geen uitslag maar was gewoon doodziek. Ze moest worden opgenomen maar ze konden mij nog niet vertellen wat ze mankeerde.

Huilen tijdens luierwisseling

Na een luierverwisseling merkte de verpleegster op dat ze erg huilde tijdens de wissel, dit bleek een duidelijke link met meningitis.

Ruggenprik was troebel

Er werd een ruggenprik gedaan en deze was heel troebel, wijst ook op meningitis, gelijk werd ze aan de antibiotica gelegen. We moesten wachten op de uitslag, en na drie uur was het bekend meningitis, de besmettelijke vorm.

Kritiek

De eerste vierentwintig uur waren kritiek: zou ze het halen? Gelukkig is het een vechter en na negen dagen mocht ze het ziekenhuis weer verlaten.?

Leuke vlotte meid

Ze is nu negen en een leuke vlotte meid, alleen veel last van haar oren, veel vocht, looporen enz. Maar ik dank God op zijn knieën dat hij ons meisje bij ons heeft gelaten.

M.K. te V